عید سعید قربان مبارک

عید سعید قربان مبارک

دلیل نامگذار عید قربان

سوال:  با توجه به آیات قرآن کریم چرا روزى که حضرت ابراهیم علیه السلام مى‌خواست پسرش را قربانى کند عید قربان نامیده شد؟

پاسخ :

امتحان ابراهیم یکى از بزرگ‌ترین امتحانات در طول تاریخ بود:«اِنَّ‌ هذا لَهُوَ البَلؤُا المُبین؛ این مسلماً امتحان مهم و آشکارى است.»

این امتحان، امتحانى بود که وقتى ابراهیم از آن سربلند بیرون آمد خداوند نام او را در امّت‌ها باقى گذاشت و بر او سلام داد:«و تَرَکنا عَلَیهِ‌ فِى الآخِرین؛ سَلامٌ‌ عَلى‌ ابراهیم؛ و نام نیک او را در امت‌هاى بعدى باقى گذاردیم. سلام بر ابراهیم باد.»

براى این که خاطره پیروزى ابراهیم و اسماعیل در آن میدان بزرگ آزمایش در نظرها زنده شود و به همه مسلمانان الهام ببخشد، روز عید قربان قرار داده شد و خداوند به حاجیان دستور داد در منا قربانى کنند. چرا که وسوسه‌هاى شیاطین در میدان‌هاى بزرگ امتحان نه از یک سو که از جهات مختلف انسان را مورد هجمه قرار مى‌دهند و انسان‌ها با الهام گرفتن از ابراهیم به رجم و سنگسار کردن شیطان پرداخته، قدم در طریق الهى مى‌نهند.

در داستان قربانی اسماعیل ذبیح الله سه نکته اساسی وجود دارد:

از یک سو پدر با صراحت، مسئله ذبح را با فرزند سیزده ساله مطرح می کند و از او نظرخواهی می کند. برای او شخصیت مستقل و آزادی اراده قائل می شود. او هرگز نمی خواهد فرزندش را بفریبد و کورکورانه به این میدان بزرگ امتحان دعوت کند؛ او می خواهد فرزند نیز در این پیکار بزرگ با نفس شرکت جوید و لذت تسلیم و رضا را همچون پدر بچشد.

از سوی دیگر، فرزند هم می خواهد پدر در عزم و تصمیمش راسخ باشد. نمی گوید مرا ذبح کن؛ بلکه می گوید هر مأموریتی داری انجام ده، من تسلیم امر و فرمان او هستم و مخصوصاً پدر را با خطاب «یا ابت» (ای پدر) مخاطب می سازد تا نشان دهد این مسئله از عواطف فرزندی و پدری سر سوزنی نمی کاهد که فرمان خدا حاکم بر همه چیز است.

و از سوی سوم، مراتب ادب را در پیشگاه پروردگار به عالی ترین وجهی نگه می دارد، هرگز به نیروی ایمان و اراده و تصمیم خویش تکیه نمی کند؛ بلکه بر مشیت خدا و اراده او تکیه می نماید و با این عبارت از او توفیق پایمردی و استقامت می طلبد.

ذبح کردن فرزند با دست خود آن هم فرزندی برومند و لایق برای پدری که یک عمر در انتظار چنین فرزندی بوده کار ساده و آسانی نیست. چگونه می توان دل از چنین فرزندی برکند؟ و از آن بالاتر، با نهایت تسلیم و رضا، بی آنکه خم به ابرو آورد به امتثال این فرمان بشتابد و تمام مقدمات را تا آخرین مرحله انجام دهد؛ به گونه ای که از نظر آمادگی های روانی و عملی چیزی فروگذار نکند؟ و از آن عجیب تر تسلیم مطلق این نوجوان در برابر این فرمان بود که با آغوش باز و با اطمینان خاطر به لطف پروردگار و تسلیم در برابر اراده او به استقبال ذبح رفت.

 

© تمامی حقوق این وبسایت متعلق به دانشکده فناوری های نوین پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.